Ik teken en illustreer ze nu al best wat jaren… en ze komen ook regelmatig voorbij op sociale media (Instagram, en dus automatisch ook Facebook, en heel af en toe via Threads). Ook hier op mijn blog zie je ze met enige regelmaat opduiken… maar écht in de hoofdrol zijn ze hier nog niet geweest. Het wordt dus tijd om mijn blijmakers eens in de schijnwerpers te zetten. Over hun oorsprong, en over hoe ze zich ontwikkeld hebben.

Waar het begon

De oorsprong verklaart meteen ook de naam. Ze zijn namelijk ontstaan uit een periode in mijn leven die eigenlijk helemaal niet zo blij was. Binnen vijf jaar tijd verloor ik mijn vader, mijn moeder én mijn zus. Ik ben als enige van ons gezin over… en dat raakt je. Zeker het overlijden van mijn zus, zij was een jaar ouder dan ik. We woonden ieder aan de andere kant van Nederland… vooral in onze tienerjaren waren we heel close. Toen we ouder werden, allebei een eigen gezin stichtten en zo’n 300+ kilometer van elkaar woonden, was het misschien wat minder frequent… maar nog steeds close.

Na haar overlijden, zo’n vier jaar geleden, zat ik in een hele verdrietige periode. Voorheen illustreerde ik vooral digitaal… maar dat kon ik echt niet meer (om eerlijk te zijn kost computerwerk mij nog steeds veel energie). Echt met mijn handen bezig zijn… heerlijk met wat aquarelverf, wat water… zonder vooraf een echte planning te maken gewoon aan de slag. Het liefst ook nog buiten aan de tekentafel.

Maar ze ontstonden eind 2022 aan de keukentafel (binnen), nog heel voorzichtig… eerst in een schetsboek. Ik ben normaal snel afgeleid, en in die periode al helemaal overprikkeld. Maar op dat moment werd ik er helemaal ‘zen’ van. Het hielp me om mijn hoofd leeg te maken… even niet piekeren… even niet somber… even van deze planeet af.

De geverfde ovalen, met minimaal twee kleuren, kregen na het drogen strikjes, hoofddeksels, stropdassen, kettinkjes… ga zo maar door. Ik schilderde en tekende mezelf letterlijk BLIJ.

De eerste keer in het Zusterhood

Ik deed in 2023 voor het eerst mee aan het Zusterhood… en vond het thema blijmakertjes wel heel toepasselijk. Ik beschreef kort het hoe en waarom van deze kleine wezentjes. In mijn post stopte ik voor iedere zuster een mini kunstwerkje… allemaal verschillend. En ik vroeg hun wat hen nou écht blij maakte, wat hen ontspanning bracht.

Van kerstkaart tot groot vel

Op den duur maakte ik er een kerstkaart mee… een ansichtkaart en papiermonster in één. Er volgde ook een versie met hun gebruikelijke tussenafstand, in een broccolithema, voor mijn zoon die het huis uit ging.

Voor een Zusterhood-thema van een ander maakte ik weer een heel ander exemplaar… ze raakten echt in ontwikkeling. Ik maak ze inmiddels niet meer per se negen stuks op één klein vel, netjes in een vierkant met gepaste afstand.

Het jaar daarop kreeg ik van een zuster het thema ‘In strijd met orde’ in mijn schoot geworpen, wat heel toepasselijk uitgewerkt werd in een groot vel vol blijmakertjes. Hier staan ze al wat dichter bij elkaar, gemixt, maar nog wel redelijk gesorteerd in rijen… wel van alle diversiteit, rassen, soorten, buitenaards en aards, op één vel. Er volgden meerdere grote vellen… met ruimte rondom de wezentjes vol microbiotica… heel toepasselijk als je PDS hebt. Hier heb ik nog verdere plannen mee, dus daar komt vast nog meer werk van. Daarna maakte ik weer wat schetsboekversies van fruit: alleen maar blauwe besjes, citroenen… dan weer wel, dan weer niet met hoedjes, strikjes, enzovoort.

Ze veranderen mee met mij

De wezentjes verloren ergens in het jaar daarna hun hoedjes en andere versieringen… ze kregen meer voelsprieten en dat soort dingen. Ze werden steeds diverser, en ik werkte met steeds meer gemixte kleuren… in de beginfase was het namelijk hoofdzakelijk één themakleur. Af en toe pak ik nog terug naar zo’n kleurthema, zoals de ‘klaprooswezentjes’ met groene kettinkjes en strikjes, voor een van mijn zusters van het Zusterhood.

Ik maakte steeds meer variaties, met én zonder achtergrond, met extra elementen: aardse en buitenaardse diversiteit. Zo hebben ze inmiddels zelfs diverse kleuren fluorescerende voelsprieten, terwijl hun lijfjes nog steeds in aquarel overvloeiende kleuren blijven. Ze krijgen ook steeds meer printjes in hun vacht of huid… stipjes zetten is ook echt een duidelijke handtekening van mij, die zie je steeds vaker opduiken. Net als wat grotere blijmakers… tot dusver alleen nog in katvorm en konijnvorm.

Zullen we over een paar jaar weer eens kijken waar deze vrolijke wezentjes ons brengen mogen… ze ontwikkelen zich mee met mij, met de tijd van het jaar, met mijn gemoedstoestand… Het mag duidelijk zijn dat ik momenteel in een lichter tijdperk bivakkeer (gelukkig).

Zelf een blijmaker in huis halen?

Natuurlijk maak ik ze niet alleen voor mezelf of als cadeautje voor vrienden. Ze zijn ook gewoon te koop hier in mijn webwinkel. Ik maak ze zelfs op verzoek, mocht die van jou er nog niet tussen zitten. Het is wel een monnikenwerkje en dus niet zomaar één-twee-drie klaar… over het algemeen doe ik er toch wel vier tot zes weken over.

Dus, welke blijmaker zou jij het liefst in huis halen? Neem gerust een kijkje in de webwinkel, of laat het me weten als je een idee hebt voor jouw eigen exemplaar… ik teken ondertussen weer lekker verder aan wat voelsprietjes. Tot snel!